ความหลากหลายทางชีวภาพเป็นขุมทรัพย์ชีวภาพที่มนุษย์ นำมาใช้ในแง่ของปัจจัย 4 อุตสาหกรรมที่สำคัญหลายด้านก็มีรากฐานมาจากความหลากหลายทางชีวภาพ เช่น การเกษตร การประมง การป่าไม้ รวมทั้งการท่องเที่ยว นอกจากนี้ความหลากหลายทางชีวภาพยังมีความสำคัญต่อการบริการทางนิเวศ ทำให้เกิดความสมดุลในระบบนิเวศ ทำให้มีน้ำและอากาศที่สะอาด ให้ความสมบูรณ์แก่ดิน ควบคุมศัตรูพืช โรค ป้องกันน้ำท่วม และลดการกัดเซาะของดิน ประเทศไทยมีความเสี่ยงสูงต่อการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ เนื่องจากตั้งอยู่ในเขตภูมิภาคอินโด-พม่า (Indo-Burma) ที่มีความหลากหลายของทรัพยากรชีวภาพมาก แต่ได้รับการดูแลน้อยมาก หรือเรียกว่า พื้นที่วิกฤต (hot spot) ซึ่งเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การสูญเสียทรัพยากรชีวภาพจะมีความรุนแรงยิ่งขึ้น การรักษาความหลากหลายทางชีวภาพเป็นเรื่องท้าทาย การสร้างความตระหนักแก่สาธารณชนและความร่วมมือของนักวิจัยเป็นสิ่งจำเป็น จึงได้มีการรวมกลุ่มผู้สนใจในด้านนี้และมีการประชุมครั้งที่ 1 ด้านอนุกรมวิธานและซีสเทมาติคส์ในประเทศไทย ณ มหาวิทยาลัยนเรศวร จ.พิษณุโลก ระหว่างวันที่ 2-4 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 มีผู้เสนอผลงานแบบบรรยายและแบบโปสเตอร์กว่า 100 เรื่อง แสดงให้เห็นถึงความสนใจต่องานวิจัยด้านอนุกรมวิธานและซีสเทมาติคส์ในประเทศ ไทยเป็นอย่างมาก เพื่อกระตุ้นให้มีผู้สนใจงานด้านความหลายหลากหลายทางชีวภาพมากขึ้น และให้มีการสานต่อเชื่อมโยงกันจนเป็นเครือข่ายที่เข้มแข็งอันจะนำไปสู่การ วางแผนอนุรักษ์ และการจัดการทรัพยากรชีวภาพของประเทศอย่างเหมาะสมและยั่งยืน จึงมีการจัดการประชุมครั้งที่ 2 ขึ้น เพื่อเป็นเวทีให้นักวิจัย อาจารย์ นิสิตนักศึกษา และผู้สนใจได้พบปะ แลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ เพื่อความเข้มแข็งทางวิชาการด้านความหลากหลายทางชีวภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่ง อนุกรมวิธานและซีสเทมาติคส์ และเพื่อให้เห็นคุณค่าของความหลากหลายทางชีวภาพอันจะทำให้มนุษย์เราอยู่ร่วม กับธรรมชาติได้โดยมีจิตสำนึกอนุรักษ์และใช้ประโยชน์ความหลากหลายทางชีวภาพ อย่างยั่งยืนต่อไป